چهل سال بیش رفت که من لاف میزنم...

تنهایی شاید در ابتدا درکش ملال آور باشد اما کم کم انس می گیری و بعد می شود لذتی پنهان در لابه لای زندگی ات. تنهایی که روشنایی و ورودی اش نسیم خنک سحر است. امشب از تنهایی هایم نیز معذرت می خواهم. از روزهای بعد از 20 سالگی ام ، می شد بهتر زندگی اش کرد...از ضعف هایم، ندانستن هایم،ناتوانی ام در رفتن، از...راستی می توان ادامه ی این زندگی را برید و وصلش کرد به...